Niezawodność instalacji uziemiającej zależy nie tylko od jakości zastosowanych materiałów, lecz przede wszystkim od sposobu wykonania połączeń między jej elementami. To właśnie one często stanowią najsłabsze ogniwo całego układu – ich uszkodzenie lub korozja mogą prowadzić do utraty ciągłości galwanicznej i wzrostu rezystancji uziemienia, co w skrajnych przypadkach może stwarzać zagrożenie dla ludzi i urządzeń. Jakie metody łączenia stosuje się w praktyce? Które rozwiązania spełniają wymagania polskich norm i zapewniają trwałość instalacji? W artykule omawiamy najważniejsze techniki wykonywania połączeń w układach uziemiających oraz wskazujemy ich zalety i ograniczenia.